Το mindfulness (ενσυνειδητότητα) σαν έννοια εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον Δυτικό πληθυσμό στα τέλη της δεκαετίας του 70 από τον νεαρό και φοιτητή τότε στο MIT (Massachussetts Institute of Technology) Jon Kabat Zinn. Την εποχή εκείνη ο Jon Kabat Zinn, καθώς ολοκλήρωνε την διατριβή του στο MIT ήρθε σε επαφή με το διαλογισμό και άρχισε να μελετά και να εξασκεί το διαλογισμό με διαφορετικούς δασκάλους του Βουδισμού.
Το 1979 ιδρύει μία κλινική την οποία ονομάζει Stress Reduction Clinic στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης όπου προσαρμόζει διδάγματα από τον Βουδισμό στο Mindfulness και αναπτύσσει ένα πρόγραμμα Μείωσης του Στρες και Χαλάρωσης, το οποίο δόμησε σε 8 εβδομάδες και το ονόμασε Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR). Στο πρόγραμμα αυτό αφαιρεί το «περίβλημα» του Βουδισμού και οποιαδήποτε σύνδεση μεταξύ Mindfulness και Βουδισμού και τοποθετεί το MBSR σε ένα επιστημονικό πλαίσιο. Στο πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνονται τεχνικές που αποτελούν έναν συνδυασμό διαλογισμού και Hatha yoga και έκτοτε έχει εξαπλωθεί σε όλον τον κόσμο. Συγχρόνως, έκτοτε έχουν πραγματοποιηθεί πολλαπλές έρευνες για το πρόγραμμα και φαίνεται να λειτουργεί ανακουφιστικά σε ασθενείς με αγχώδεις διαταραχές, κατάθλιψη, χρόνιους πόνους και συγχρόνως, φαίνεται να συμβάλλει σημαντικά στην βελτίωση της ποιότητας της ζωής σε μη κλινικό πληθυσμό.
Το Πρόγραμμα αυτό διδάσκεται σε διακεκριμένα πανεπιστήμια από πιστοποιημένους εκπαιδευτές και περιγράφεται αναλυτικά στο βιβλίο του που ονομάζεται:
"Full catastrophe living: using the wisdom of your body and mind to face stress, pain, and illness", του Jon Kabat-Zinn και κυκλοφόρησε το 1991.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο τίτλος του βιβλίου είναι εμπνευσμένος από το βιβλίο του Καζαντζάκη «Ζορμπάς» και συγκεκριμένα από μία έκφραση του πρωταγωνιστή σε ερώτηση που του κάνει ο συνοδοιπόρος του Alan Bates. Παρακάτω ακολουθεί ο διάλογος:
Όλεθρος (catastrophe) δε σημαίνει καταστροφή με την κυριολεκτική έννοια της λέξης. Ο συγγραφέας Jon Kabat Zinn με την έκφραση αυτή που δανείζεται από τον Ζορμπά επιθυμεί να μας εξηγήσει πως ουσιαστικά ο καθένας μας στην πορεία της ζωής του έχει τη δική του λίστα από προσωπικές «καταστροφές». Οι «καταστροφές» αυτές σχετίζονται με τη διαρκή ρευστότητα που χαρακτηρίζει την ίδια τη ζωή, καθώς οτιδήποτε θεωρούμε μόνιμο και σταθερό είναι στην πραγματικότητα προσωρινό και συνεχώς αλλάζει. Αυτή η ρευστότητα χαρακτηρίζει τις ιδέες μας, τις απόψεις μας, τις σχέσεις μας, τη δουλειά μας, τις πεποιθήσεις μας, το σώμα μας, τα πάντα που συνεχώς μετακινούνται και αλλάζουν. Στόχος είναι να μάθουμε «να αγκαλιάζουμε» αυτήν την «ολική καταστροφή», έτσι ώστε αντί να μας συνθλίβει, να μας εξελίσσει και να μας κάνει πιο ανθεκτικούς καθώς η ζωή προχωρά.
Ο τρόπος για να εκπαιδευτούμε να αγκαλιάζουμε όλα όσα η ζωή μας φέρει διδάσκεται στο πρόγραμμα «Ζώντας με Ενσυνειδητότητα», όπου μέσα από ένα ομαδικό πρόγραμμα 8 εβδομάδων διδάσκονται συγκεκριμένες ασκήσεις και Πρακτικές για να εκπαιδευτεί κανείς σε έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης του εαυτού και της ζωής.
Για λεπτομέρειες σχετικά με τις ομάδες μπορείτε να απευθυνθείτε εδώ:
